Hoogteverschillen
Het verlijmen van tegels op een verharde ondergrond met een dunne laag lijm of mortellijm laat niet toe de oneffenheden in de dekvloer weg te werken. In een voorkomend geval zullen de toleranties van de ondergrond rechtstreeks bepalend zijn voor de te verwachten toleranties op de vloer- of het wandtegelwerk. De essentie speelt zich dus al af vóór de uitvoering van de betegeling zelf. Een oppervlak dek kan als vlak beschouwd worden indien het geen enkele oneffenheid, ongelijkheid of kromming vertoond.
De oplevering en de controle van de betegeling mogen enkel gebeuren onder natuurlijk licht, op mans hoogte.
De vlakheidsmetingen kunnen woren uitgevoerd door een van de volgende methoden toe te passen:
Meetmethode over 0,2 meter.
Hoogteverschillen tussen naast gelegen tegels worden gemeten met een korte metalen meetlat of waterpas van 200 mm en een gekalibreerde meetwig of vloerplaatjes.
Meetmethode over 2 meter.
De afwijking op de vlakheid over 2 meter wordt gemeten met een 2 meter lange rei of waterpas, voorzien van stalen voetjes met een dikte van de toegestane afwijking (3, 4 of 6 mm) en een gekalibreerde meetwig. De voetjes zijn vierkant of cilindrisch met een zijde of diameter van 20 tot 40 mm. De voetjes zijn slijtvast. Op elk punt mag het hoogteverschil de toegestane afwijking op de vlakheid niet overschrijden.